brief aan mijn kanker

Beste kwakkelkanker, In het begin noemde ik jou knobbel en bobbel, inmiddels heb je de naam ‘kwakkelkanker’ gekregen. Je dijt uit en slinkt en dijt weer uit. Als een onderwaterwezen dat voortdurend heen en weer golft. Moeilijk te grijpen, altijd…

Herstel in flarden 3: diepere lagen

Begin augustus wordt mijn hulphond aangevallen. Hierbij raken we allebei gewond. Wat volgt is een diepgaand herstelproces. Door slaapgebrek en overbelasting van mijn ogen, lukte het niet om te schrijven en een samenhangend verhaal te vertellen. Inmiddels gaat dat de…

“Tegelijkertijd” is jarig

Het is een jaar geleden dat mijn boek uitkwam. Dat moment markeerde het einde van het schrijf- en uitgeefproces en het begin van mijn leven als auteur van een boek. Wat kan er in een jaar veel gebeuren en veranderen….

Onzichtbaar onbegrepen

Ik ben momenteel weer iemand met onbegrepen gedrag. Dit keer niet omdat ik me als een verwarrend persoon gedraag. Mijn onzichtbare lichamelijke klachten door de kanker zorgen nu voor fronsende wenkbrauwen, roddels en stilzwijgende invullingen. Ik weet het. Ik merk…

Het grotere plaatje

Het is onrustig in mijn hoofd en lijf. Maria valt het ook op. We zitten in de binnentuin van het ziekenhuis om het gesprek bij de oncoloog voor te bespreken. “Ik zit met een dilemma, mijn kanker is te abstract…

Apotheek en eigen regie

Het is weer tijd voor mijn maandelijkse wandelingetje naar de apotheek. Rollo weet al waar we naar toe gaan en hij gaat rustig liggen voor het automaat. Ik toets de code in en even later gaat het vakje open. Alweer…

Hersteltijd

De lichten zijn gedimd en er klinkt rustige muziek. Ik lig op mijn rug te dobberen in het warme water. De juf komt langs de kant van het bad naar me toegelopen. “Als deze oefening te zwaar voor je is,…